Ciekawość pierwszy stopień do… raju.


Ciekawość jest motorem rozwoju człowieka. Gdyby dziecko nie miało w sobie ciekawości nie mogłoby się uczyć. Na szczęście ciekawość to cecha wrodzona. Naszym zadaniem, jako dorosłych jest tworzyć jej warunki do rozwoju. Jak to zrobić?

Tekst: Ula Malko i Kacper Woźniak

 

Poczucie bezpieczeństwa

Po pierwsze dbajmy o to, żeby dziecko czuło się bezpiecznie. By ciekawość mogła się rozwijać niezbędne jest poczucie bezpieczeństwa. Dziecko, które nie czuje się bezpiecznie koncentruje się na ‘przetrwaniu’ a nie na ‘poznawaniu’. Póki nie stworzymy dziecku warunków, w których będzie się czuło komfortowo nie będzie ono mogło zająć się badaniem otaczającej go rzeczywistości, niezależnie od tego na ile interesująca w naszym mniemaniu by ona była.

Zanim zaczniemy zajmować się uatrakcyjnianiem przestrzeni w której dziecko przebywa zastanówmy się więc nad tym co jest najważniejsze- by czuło się bezpiecznie.
- Jak urządzić salę?

- Jak powinien wyglądać harmonogram dnia?

- Jakie wprowadzić zasady?

Jeden z czynników pomagających wytworzyć poczucie bezpieczeństwa to przewidywalność. Warto zatem zadbać o to, żeby dzieci znały rytm dnia i żeby zasady wprowadzone w grupie zawsze działały w taki sam sposób. Wprowadzając zasady pamiętaj, żeby były logiczne i zrozumiałe dla dzieci.

Urządzając salę warto zadbać o to by dzieci mogły bawić się również w mniejszych grupach. Aranżując przestrzeń myśl o celach, które sobie stawiasz jeśli chodzi o edukację i rozwój dzieci.


Przedszkolak z poczuciem bezpieczeństwa, będzie się rozwijać lepiej nawet bawiąc się w pustej sali, niż przestraszony w sali pełnej zabawek.

Motywacja wewnętrzna i zewnętrzna

Gdy dziecko ma opory przed zaangażowaniem się w zajęcia wielu dorosłych ucieka się do różnego rodzaju materialnych, lub słownych zachęt. Takie nagrody wpływają na motywację zewnętrzną, ale nie na wewnętrzną. Oznacza to, że dziecko wykonuje daną czynność tylko dlatego, że czeka na nagrodę, a nie dlatego, że chce się w nią zaangażować. Nagrody hamują rozwój ciekawości, dzieci w ten sposób motywowane mniej się uczą i nie zagłębiają się w daną czynność. Gdy jesteśmy zmotywowani wewnętrznie uczymy się dużo głębiej i skuteczniej. Szukamy różnych rozwiązań, mamy bardziej otwarty umysł ponieważ nie skupiamy się wyłącznie na efekcie, za który dostaniemy nagrodę. Łatwy dostęp do „nagrody” może popsuć cały proces motywacyjny. Dostawanie tak zwanej „szybkiej gratyfikacji” uzależnia. Dlatego na przykład gry komputerowe i telewizja mogą działać niszcząco na ciekawość dzieci. Dają możliwość osiągania „sukcesów” przy niewielkim nakładzie sił.

Zarówno u dzieci jak i dorosłych chęć do własnych działań buduje się w momencie, w którym czują, że te działania mają sens, znają ich celowość. Przedstawiaj dzieciom po co coś się dzieje: „Będziemy rozmawiać z weterynarzem, bo Jasiek chciałeś się dowiedzieć jak się leczy chomiki”

 

Poczucie wpływu a ograniczanie

Niektóre komunikaty „dyscyplinujące” przekazywane dziecku będą ograniczać jego ciekawość. „Nie chodź tam”, „Nie biegaj”, „Nie ubrudź się”, „To nie służy do tego”, „Nie wchodź tam”. Pamiętaj, że dając dziecku wolność umożliwiasz mu budowanie poczucia sprawczości, która daje satysfakcję i motywację do dalszych eksploracji. Dzieci, które nie są hamowane w poznawaniu otaczającej je rzeczywistości są odważniejsze i mają silne poczucie własnej wartości.

 

Towarzyszenie

Dla dziecka bardzo ważna jest uwaga dorosłego, dzięki niej czuje, że to co robi ma wartość. dzięki niej samo uczy się bycia w stanie ciekawości i dążenia do tego stanu. Dobrym sposobem na danie dziecku uwagi jest „zauważanie”. Polega ono na tym, że mówimy na głos o faktach, które widzimy np.: „Jaś widzę, że znalazłeś ślimaka”, „Marysia słyszałem jak zadałaś pytanie pani pielęgniarce” „Michał dzisiaj już 20 minut siedzisz przy tych puzzlach”. Spróbuj też przedefiniować pojęcie porażki. Jeśli dziecko próbuje czegoś nowego i mu nie wychodzi zwróć jego uwagę na fakt, że już 3 razy spróbowało, a to nazywa się wytrwałością.

 

Kto pyta nie błądzi

Dzieci często przychodzą do dorosłych dzielić się swoimi odkryciami. Ze względu na to jak ważnymi jesteście dla nich osobami, to bardzo ważny moment o który trzeba zadbać. Od niego bowiem zależy czy dziecko będzie chciało dalej zgłębiać dany temat czy uzna go za nieistotny. Dlatego:
1. Posłuchajcie co dziecko do Was mówi
2. Nie oceniajcie jego perspektywy, nie forsujcie także swoich tez.
3. Doceńcie jego zachwyt.

4. Zamiast dawać gotowe odpowiedzi zadawajcie pytania: ‘A Ty jak myślisz?’

5. Jeśli odpowiecie na ew. pytania róbcie to w sposób jasny i zrozumiały. Jeśli nie znacie odpowiedzi wspólnie jej poszukajcie.

Pamiętaj, że:

 

Dziecko ciekawe

Eksploruje

Eksploracje pozwalają odkrywać

Odkrycia są przyjemne

Rzeczy przyjemne są powtarzane

Powtarzalność umożliwia zapamiętywanie

Zapamiętywanie kształtuje nowe umiejętności

Nowe umiejętności dają poczucie pewności siebie

Pewność siebie daje poczucie bezpieczeństwa

Poczucie bezpieczeństwa sprawia, że chcemy eksplorować dalej. *

*Curiosity: The Fuel of Development, by Bruce Duncan Perry

Podziel się na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Grono.net
  • Gadu-Gadu Live
  • Wykop
  • Twitter
  • Blogger.com
  • Blip
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • RSS
  • PDF
  • Drukuj
  • email
  • Dodaj do ulubionych

Komentarze są zamknięte.